Rz 10,9-18; Ps 19; Mt 4,18-22
Czasami bywa tak, że chętnie zostawiłoby się nudną pracę i zwyczajne życie, rzuciłoby się wszystko żeby pójść za Jezusem i dokonywać rzeczy wielkich.
A co, jeśli to nasze spotkanie już było, On już kiedyś mnie ujrzał i powołał, a nudna praca i zwyczajne życie to właśnie droga za Nim?
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mt. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mt. Pokaż wszystkie posty
piątek, 30 listopada 2018
środa, 23 marca 2016
23.03.2016, Wielka Środa
Mt 26,14-25
Jak Judasz
– Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?
Jak uczniowie
– Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?
można swoje działanie
uzależnić od woli innych
i czasem w ten sposób
próbować pozbyć się odpowiedzialności.
Jednak to, co w sercu,
widoczne staje się
przy Jezusie
– Jeden z was Mnie wyda.
Nikt nie jest pewny swojej wierności.
Jak uczniowie
– Chyba nie ja, Panie?
Jak Judasz
– Czyżbym ja, Rabbi?
Ale serce wie,
kim jest On
i jak się do Niego zwracać.
Jak Judasz
– Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?
Jak uczniowie
– Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?
można swoje działanie
uzależnić od woli innych
i czasem w ten sposób
próbować pozbyć się odpowiedzialności.
Jednak to, co w sercu,
widoczne staje się
przy Jezusie
– Jeden z was Mnie wyda.
Nikt nie jest pewny swojej wierności.
Jak uczniowie
– Chyba nie ja, Panie?
Jak Judasz
– Czyżbym ja, Rabbi?
Ale serce wie,
kim jest On
i jak się do Niego zwracać.
czwartek, 18 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, czwartek
Est 4, 17k.l-m.r-u; Ps 138; Mt 7,7-12
Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.
Prośby nie zostaną spełnione pod warunkiem odpowiedniego ich wyrażenia albo ze względu na wystarczająco długie ich powtarzanie. Zostaną spełnione, bo taki jest Ojciec dla dzieci. Dobrych rzeczy od Ojca wystarczy dla wszystkich Jego dzieci, mogę więc bez obaw dzielić się tym, co dostaję.
Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.
Prośby nie zostaną spełnione pod warunkiem odpowiedniego ich wyrażenia albo ze względu na wystarczająco długie ich powtarzanie. Zostaną spełnione, bo taki jest Ojciec dla dzieci. Dobrych rzeczy od Ojca wystarczy dla wszystkich Jego dzieci, mogę więc bez obaw dzielić się tym, co dostaję.
wtorek, 16 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, wtorek
Iz 55,10-11; Ps 34; Mt 6,7-15
Słowo Ojca skierowane do nas odpowiada Jego woli: dokładnie ją wyraża i wykonuje.
Nasze słowa skierowane do Niego nie mają tej mocy: mamy trudności tak z wypowiedzeniem do końca tego, czego chcemy, jak i z wykonaniem tego, co powiedzieliśmy.
Na szczęście Ojciec wie, czego chcemy: święcenia Jego imienia, przyjścia Jego królestwa i spełniania Jego woli. Na szczęście także i wykonanie - chleb, przebaczenie, ratunek - zależą od Niego.
Słowo Ojca skierowane do nas odpowiada Jego woli: dokładnie ją wyraża i wykonuje.
Nasze słowa skierowane do Niego nie mają tej mocy: mamy trudności tak z wypowiedzeniem do końca tego, czego chcemy, jak i z wykonaniem tego, co powiedzieliśmy.
Na szczęście Ojciec wie, czego chcemy: święcenia Jego imienia, przyjścia Jego królestwa i spełniania Jego woli. Na szczęście także i wykonanie - chleb, przebaczenie, ratunek - zależą od Niego.
poniedziałek, 15 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, poniedziałek
Kpł 19,1-2.11-18; Ps 19; Mt 25,31-46
Najpierw jest jak wychowujący z troską Ojciec: nie rób tego, nie rób tamtego. Ja jestem Pan i święty, też bądź taki.
A na koniec chce zobaczyć, jak pięknie Mu dzieci wyrosły, jak na podobieństwo Ojca podejmują zadania rodziców: dają jeść i pić, przyjmują, ubierają, odwiedzają, pamiętają. Widzą Ojca - w braciach i w sobie.
Najpierw jest jak wychowujący z troską Ojciec: nie rób tego, nie rób tamtego. Ja jestem Pan i święty, też bądź taki.
A na koniec chce zobaczyć, jak pięknie Mu dzieci wyrosły, jak na podobieństwo Ojca podejmują zadania rodziców: dają jeść i pić, przyjmują, ubierają, odwiedzają, pamiętają. Widzą Ojca - w braciach i w sobie.
piątek, 11 grudnia 2015
czwartek, 10 grudnia 2015
czwartek 2. tygodnia adwentu
Iz 41,13-20; Ps 145; Mt 11,11-15
Jezus zauważa i docenia każdego w dziejach aż do Nieba.
Jezus zauważa i docenia każdego w dziejach aż do Nieba.
środa, 9 grudnia 2015
środa 2. tygodnia adwentu
Iz 40,25-31; Ps 103; Mt 11,28-30
Jezusowi można zaufać w kwestii noszenia ciężarów, bo zna te, które daje.
Jezusowi można zaufać w kwestii noszenia ciężarów, bo zna te, które daje.
sobota, 5 grudnia 2015
sobota 1. tygodnia adwentu
Iz 30,19-21.23-26; Ps 147; Mt 9,35-10,1.5.6-8
Jezus, chociaż obchodzi wszystkie miasta i wioski, leczy wszystkie choroby i wszystkie słabości, to jednak wysyła wielu innych, aby jeszcze obficiej rozprzestrzeniało się dobro.
Jezus, chociaż obchodzi wszystkie miasta i wioski, leczy wszystkie choroby i wszystkie słabości, to jednak wysyła wielu innych, aby jeszcze obficiej rozprzestrzeniało się dobro.
piątek, 4 grudnia 2015
piątek 1. tygodnia adwentu
Iz 29,17-24; Ps 27; Mt 9,27-31
Z Jezusem można spotkać się w domu, ale czasem trzeba przebyć długą drogę w ciemności.
Z Jezusem można spotkać się w domu, ale czasem trzeba przebyć długą drogę w ciemności.
czwartek, 3 grudnia 2015
środa, 2 grudnia 2015
środa 1. tygodnia adwentu
Iz 25,6-10a; Ps 23; Mt 15,29-37
Jezus naśladuje Ojca: opiekuje się chorymi i troszczy się o głodnych.
Jezus naśladuje Ojca: opiekuje się chorymi i troszczy się o głodnych.
poniedziałek, 30 listopada 2015
poniedziałek 1. tygodnia adwentu
Rz 10,9-18; Ps 19; Mt 4,18-22
Jezus widzi w człowieku to, czego nikt nie dostrzega: zdolność do pójścia za Nim.
Jezus widzi w człowieku to, czego nikt nie dostrzega: zdolność do pójścia za Nim.
piątek, 20 lutego 2015
piątek po popielcu
Iz 58,1-9; Ps 51; Mt 9,14-15
Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi [...], pragną bliskości Boga...
Nie trzeba szukać Oblubieńca, gdy jest blisko. Jeśli post ma być Jego szukaniem, musi być w ukryciu, przed Ojcem, który "widzi w ukryciu i odda tobie".
Chodzi przecież o bliskość.
Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi [...], pragną bliskości Boga...
Nie trzeba szukać Oblubieńca, gdy jest blisko. Jeśli post ma być Jego szukaniem, musi być w ukryciu, przed Ojcem, który "widzi w ukryciu i odda tobie".
Chodzi przecież o bliskość.
środa, 18 lutego 2015
Środa Popielcowa
Jl 2,12-18; Ps 51; 2 Kor 5,20-6,3; Mt 6,1-6.16-18
Celem nie jest ukrycie się przed ludźmi.
Ostatecznie nie chodzi nawet o modlitwę, post czy jałmużnę.
Celem jest tworzenie takiej przestrzeni, w której mogę swobodnie przebywać z Ojcem.
Celem nie jest ukrycie się przed ludźmi.
Ostatecznie nie chodzi nawet o modlitwę, post czy jałmużnę.
Celem jest tworzenie takiej przestrzeni, w której mogę swobodnie przebywać z Ojcem.
sobota, 1 listopada 2014
Uroczystość Wszystkich Świętych
Ap 7,2-4.9-14; Ps 24; 1 J 3,1-3; Mt 5,1-12a
Choć jeszcze nie jesteśmy do Niego podobni, to On już nazywa nas swoimi dziećmi.
Stąd nasza nadzieja na królestwo, pocieszenie, dziedzictwo, nasycenie, miłosierdzie, oglądanie Go - takim, jak jest.
Nadzieja na to, że kiedyś wreszcie uda się być podobnym do Ojca.
Choć jeszcze nie jesteśmy do Niego podobni, to On już nazywa nas swoimi dziećmi.
Stąd nasza nadzieja na królestwo, pocieszenie, dziedzictwo, nasycenie, miłosierdzie, oglądanie Go - takim, jak jest.
Nadzieja na to, że kiedyś wreszcie uda się być podobnym do Ojca.
niedziela, 13 kwietnia 2014
Niedziela Palmowa
Iz 50,4-7; Ps 22; Flp 2,6-11; Mt 26,14-27,66
Między ręką a miską,
między powitaniem a pocałunkiem,
między zachodem słońca a pianiem koguta,
między "Hosanna!" a "Ukrzyżuj!",
jest czas,
żeby stawać się podobnym do Tego,
który stał się podobnym do ludzi.
Między ręką a miską,
między powitaniem a pocałunkiem,
między zachodem słońca a pianiem koguta,
między "Hosanna!" a "Ukrzyżuj!",
jest czas,
żeby stawać się podobnym do Tego,
który stał się podobnym do ludzi.
piątek, 21 marca 2014
II tydzień Wielkiego Postu, piątek
Rdz 37,3-4.12-13a.17b-28; Ps 105; Mt 21,33-43.45-46
Jezus stał się prawdziwym człowiekiem.
Można było - jak arcykapłani i faryzeusze - Go słuchać, rozumieć co mówi i chcieć, żeby przestał.
Można było Go nie zrozumieć, jak tłumy.
Można też Go przyjąć. A otrzymanie i przyjęcie takiego Daru sprawia, że dobro się rozprzestrzenia, że można dawać innym plon i owoce.
Jezus stał się prawdziwym człowiekiem.
Można było - jak arcykapłani i faryzeusze - Go słuchać, rozumieć co mówi i chcieć, żeby przestał.
Można było Go nie zrozumieć, jak tłumy.
Można też Go przyjąć. A otrzymanie i przyjęcie takiego Daru sprawia, że dobro się rozprzestrzenia, że można dawać innym plon i owoce.
wtorek, 18 marca 2014
II tydzień Wielkiego Postu, wtorek
Iz 1,10.16-20; Ps 50; Mt 23,1-12
Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. [...] Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.
Prawdziwej wielkości nie można sobie nadać samemu, przez zajmowanie stanowisk, wydawanie poleceń, bywanie w odpowiednich miejscach.
Prawdziwa wielkość jest wtedy, gdy konsekwencje grzechu innych ludzi biorę na siebie, na sobie je gaszę i nie pozwalam, aby niszczyły kogoś jeszcze. Doskonały wzór mam w Chrystusie.
Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. [...] Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.
Prawdziwej wielkości nie można sobie nadać samemu, przez zajmowanie stanowisk, wydawanie poleceń, bywanie w odpowiednich miejscach.
Prawdziwa wielkość jest wtedy, gdy konsekwencje grzechu innych ludzi biorę na siebie, na sobie je gaszę i nie pozwalam, aby niszczyły kogoś jeszcze. Doskonały wzór mam w Chrystusie.
sobota, 15 marca 2014
I tydzień Wielkiego Postu, sobota
Pwt 26,16-19; Ps 119; Mt 5,43-48
Wzór na doskonałość? Czynić dobro tak, żeby jego skutki sięgały wszystkich. Nie po to przecież daję dobro, żeby jednego docenić, a drugiego potępić. Daję dobro, bo tak robi mój Ojciec, wzór doskonałości.
Wzór na doskonałość? Czynić dobro tak, żeby jego skutki sięgały wszystkich. Nie po to przecież daję dobro, żeby jednego docenić, a drugiego potępić. Daję dobro, bo tak robi mój Ojciec, wzór doskonałości.
Subskrybuj:
Posty (Atom)