I tydzień Wielkiego Postu, wtorek

Iz 55,10-11; Ps 34; Mt 6,7-15

Słowo Ojca skierowane do nas odpowiada Jego woli: dokładnie ją wyraża i wykonuje.
Nasze słowa skierowane do Niego nie mają tej mocy: mamy trudności tak z wypowiedzeniem do końca tego, czego chcemy, jak i z wykonaniem tego, co powiedzieliśmy.
Na szczęście Ojciec wie, czego chcemy: święcenia Jego imienia, przyjścia Jego królestwa i spełniania Jego woli. Na szczęście także i wykonanie - chleb, przebaczenie, ratunek - zależą od Niego.

sobota po popielcu

Iz 58,9b-14; Ps 86; Łk 5,27-32

...karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca.
Mogę się oburzać, że siedzi przy stole z grzesznikami. Z daleka tylko tyle widać.
Mogę też się przysiąść. Jezus wie, że Go potrzebuję - na pewno znajdzie dla mnie jakieś miejsce blisko Niego.
Wystarczy usiąść blisko. Wtedy można zobaczyć Jego i to, co przygotował...

I tydzień Wielkiego Postu, wtorek

Iz 55,10-11; Ps 34; Mt 6,7-15

Ulewa i śnieg.
Skierowane na ziemię, nawadniają, użyźniają, zapewniają urodzaj. Ale też dają ludziom pracę i pożywienie.
Słowa.
Te od Boga mają czynić dobro tym, do których są skierowane.
Te ode mnie do Niego - tak samo.

środa 1. tygodnia Adwentu

Iz 25,6-10a; Ps 23; Mt 15,29-37

Wielkie tłumy zostały uzdrowione i wielbiły Boga Izraela.
Doświadczyły ogromu dobra i odpowiedziały wdzięcznością wobec Darczyńcy.
Na co więc jeszcze czekali? Czemu nie odeszli, skoro mogli już chodzić, widzieć i mówić?
Czemu Jezus dopiero po trzech dniach zorientował się, że nie mają co jeść? Co On tam robił?
Jezus przez te trzy dni siedział i uzdrawiał.
I może właśnie tutaj jest odpowiedź: można tak bardzo skupić się na drugim, że zapomina się o sobie. Można tak cieszyć się z czyjeś obecności, że aż nie chce się odchodzić.
Spełnia się prorocka zapowiedź: "ręka Pana spocznie na tej górze". Jak zwykle, gdy działa Bóg, spełnia się bardziej, niż ktokolwiek się spodziewał.
Bogu dobrze jest siedzieć wśród ludzi.

1. Niedziela Adwentu

Iz 2,1-5; Ps 122; Rz 13,11-14; Mt 24,37-44

Czuwanie jest jak...
...ulubiony deser postawiony przede mną.
...otwieranie drzwi dawno nie widzianym przyjaciołom.
...trzymanie prezentów, tuż przed ich rozpakowaniem.

Czuwajcie. Syn Człowieczy przyjdzie.

XIV niedziela zwykła

Iz 66,10-14c; Ps 66; Ga 6,14-18; Łk 10,1-12.17-20

Ssać do nasycenia, być noszonym na rękach, pieszczonym na kolanach - poznać Rękę Pana.
Nosić na ciele blizny - przynależeć do Chrystusa.
Jeść i pić, co mają - zasługiwać na zapłatę.
Jeść, co podadzą, uzdrawiać chorych - mówić, że przybliżyło się Królestwo.
Stąpać po wężach i skorpionach bez szkody - mieć imię zapisane w niebie.

Przez Wcielenie i w ciele - zbawiać.

środa IV tygodnia Wielkiego Postu

Iz 49,8-15; Ps 145; J 5,17-30

Przebaczenie jest bardziej fundamentalne, niż życie.
Jeśli żyjemy, to tylko dlatego, że Bóg nam przebaczył.
Skoro przebaczył, to i my - żyjemy, żeby przebaczać.
Aby inni mogli żyć.