Dzień, którego nie ma
Słońce wstało tylko po to
żeby odmierzyć czas
do najważniejszej Nocy.
Mając w pamięci
straszne wczoraj
i dziwiąc się
że dziś jeszcze świat trwa
choć przecież wszystko się skończyło
wyczekać, aż dzień minie
dotrwać do zachodu słońca
trzymając się nadziei
na poranek.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wielki Post. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wielki Post. Pokaż wszystkie posty
sobota, 26 marca 2016
piątek, 25 marca 2016
25.03.2016, Wielki Piątek
J 18,1-19,42
Oto człowiek, więc
można stwierdzić: „Znam Go”
i wydać Jego życie;
można stwierdzić: „Nie znam Go”
i wydać życie swoje.
Oto człowiek, więc
można tak, jak On
żyć.
Oto człowiek, więc
można stwierdzić: „Znam Go”
i wydać Jego życie;
można stwierdzić: „Nie znam Go”
i wydać życie swoje.
Oto człowiek, więc
można tak, jak On
żyć.
czwartek, 24 marca 2016
24.03.2016, Wielki Czwartek
J 13,1-15
Bóg po to się wcielił
żeby móc klęknąć przed człowiekiem
i żeby człowiek
mógł rosnąć
karmiony ciałem
które klęczało przed człowiekiem.
Bóg po to się wcielił
żeby móc klęknąć przed człowiekiem
i żeby człowiek
mógł rosnąć
karmiony ciałem
które klęczało przed człowiekiem.
środa, 23 marca 2016
23.03.2016, Wielka Środa
Mt 26,14-25
Jak Judasz
– Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?
Jak uczniowie
– Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?
można swoje działanie
uzależnić od woli innych
i czasem w ten sposób
próbować pozbyć się odpowiedzialności.
Jednak to, co w sercu,
widoczne staje się
przy Jezusie
– Jeden z was Mnie wyda.
Nikt nie jest pewny swojej wierności.
Jak uczniowie
– Chyba nie ja, Panie?
Jak Judasz
– Czyżbym ja, Rabbi?
Ale serce wie,
kim jest On
i jak się do Niego zwracać.
Jak Judasz
– Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?
Jak uczniowie
– Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?
można swoje działanie
uzależnić od woli innych
i czasem w ten sposób
próbować pozbyć się odpowiedzialności.
Jednak to, co w sercu,
widoczne staje się
przy Jezusie
– Jeden z was Mnie wyda.
Nikt nie jest pewny swojej wierności.
Jak uczniowie
– Chyba nie ja, Panie?
Jak Judasz
– Czyżbym ja, Rabbi?
Ale serce wie,
kim jest On
i jak się do Niego zwracać.
wtorek, 22 marca 2016
22.03.2016, Wielki Wtorek
J 13,21-33.36-38
Niepewność.
Nieporozumienia.
Niedopowiedzenia.
Jeden z was mnie wyda.
– Kto?
Co czynisz, czyń prędzej.
– Co czynisz?
Gdzie ja idę, wy nie możecie.
– Gdzie idziesz?
Nie możesz teraz iść.
– Czemu nie teraz?
Stwierdzisz, że mnie nie znasz.
Nie szkodzi.
Życie swoje oddasz za mnie.
Niepewność.
Nieporozumienia.
Niedopowiedzenia.
Jeden z was mnie wyda.
– Kto?
Co czynisz, czyń prędzej.
– Co czynisz?
Gdzie ja idę, wy nie możecie.
– Gdzie idziesz?
Nie możesz teraz iść.
– Czemu nie teraz?
Stwierdzisz, że mnie nie znasz.
Nie szkodzi.
Życie swoje oddasz za mnie.
poniedziałek, 21 marca 2016
21.03.2016, Wielki Poniedziałek
J 12,1-11
Łączyły ich rzeczy bardzo ulotne
a i tak budziły sprzeciw innych.
Kiedyś połączył ich dźwięk,
gdy przysłuchiwała się Jego słowom.
Teraz zapach między nimi,
gdy wylała Mu na stopy olejek.
Skąd to oburzenie, skoro głos i aromat
dostępne są wszystkim w domu?
Łączyły ich rzeczy bardzo ulotne
a i tak budziły sprzeciw innych.
Kiedyś połączył ich dźwięk,
gdy przysłuchiwała się Jego słowom.
Teraz zapach między nimi,
gdy wylała Mu na stopy olejek.
Skąd to oburzenie, skoro głos i aromat
dostępne są wszystkim w domu?
niedziela, 20 marca 2016
20.03.2016, Niedziela Palmowa
Łk 22,31-62
Co działo się z Piotrem między wieczernikiem a dziedzińcem?
Chwila drzemki na Górze
a potem tłumy, miecze i kije – jak zły sen.
Nawet siedzenie przy ogniu nie przypomniało mu
jak wcześniej siedział przy stole z Jezusem.
Jak mógł zapomnieć zapowiedź zdrady i niedowierzanie?
Jak mógł zaprzeczyć dwukrotnie, że Go zna,
a potem godzinę milczeć?
Nadal siedział, mimo ostatniego wezwania, aby
wstać i modlić się, by nie ulec pokusie.
Jeszcze nie zorientował się, że oto spełnia się zapowiedź,
trzecie „nie” Piotra i pianie koguta.
Tyle zapowiedź.
A potem życie: miłość i decyzje.
Spojrzenie Pana i gorzki płacz Piotra.
Co działo się z Piotrem między wieczernikiem a dziedzińcem?
Chwila drzemki na Górze
a potem tłumy, miecze i kije – jak zły sen.
Nawet siedzenie przy ogniu nie przypomniało mu
jak wcześniej siedział przy stole z Jezusem.
Jak mógł zapomnieć zapowiedź zdrady i niedowierzanie?
Jak mógł zaprzeczyć dwukrotnie, że Go zna,
a potem godzinę milczeć?
Nadal siedział, mimo ostatniego wezwania, aby
wstać i modlić się, by nie ulec pokusie.
Jeszcze nie zorientował się, że oto spełnia się zapowiedź,
trzecie „nie” Piotra i pianie koguta.
Tyle zapowiedź.
A potem życie: miłość i decyzje.
Spojrzenie Pana i gorzki płacz Piotra.
czwartek, 18 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, czwartek
Est 4, 17k.l-m.r-u; Ps 138; Mt 7,7-12
Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.
Prośby nie zostaną spełnione pod warunkiem odpowiedniego ich wyrażenia albo ze względu na wystarczająco długie ich powtarzanie. Zostaną spełnione, bo taki jest Ojciec dla dzieci. Dobrych rzeczy od Ojca wystarczy dla wszystkich Jego dzieci, mogę więc bez obaw dzielić się tym, co dostaję.
Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.
Prośby nie zostaną spełnione pod warunkiem odpowiedniego ich wyrażenia albo ze względu na wystarczająco długie ich powtarzanie. Zostaną spełnione, bo taki jest Ojciec dla dzieci. Dobrych rzeczy od Ojca wystarczy dla wszystkich Jego dzieci, mogę więc bez obaw dzielić się tym, co dostaję.
środa, 17 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, środa
Jon 3,1-10; Ps 51; Łk 11,29-32
Przewrotnością nie jest samo żądanie znaku. Przewrotnością jest żądanie takiego znaku, który obezwładni, odbierze wolność decyzji i wymusi nawrócenie. Tymczasem nawet Syn Człowieczy pozostaje znakiem, czyli Jego też można nie zauważyć albo zlekceważyć. Jednak skoro Królowej z Południa wystarczyło słuchanie mądrości Salomona, a ludziom z Niniwy - nawoływanie Jonasza, to o ile bardziej są błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je.
Przewrotnością nie jest samo żądanie znaku. Przewrotnością jest żądanie takiego znaku, który obezwładni, odbierze wolność decyzji i wymusi nawrócenie. Tymczasem nawet Syn Człowieczy pozostaje znakiem, czyli Jego też można nie zauważyć albo zlekceważyć. Jednak skoro Królowej z Południa wystarczyło słuchanie mądrości Salomona, a ludziom z Niniwy - nawoływanie Jonasza, to o ile bardziej są błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je.
wtorek, 16 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, wtorek
Iz 55,10-11; Ps 34; Mt 6,7-15
Słowo Ojca skierowane do nas odpowiada Jego woli: dokładnie ją wyraża i wykonuje.
Nasze słowa skierowane do Niego nie mają tej mocy: mamy trudności tak z wypowiedzeniem do końca tego, czego chcemy, jak i z wykonaniem tego, co powiedzieliśmy.
Na szczęście Ojciec wie, czego chcemy: święcenia Jego imienia, przyjścia Jego królestwa i spełniania Jego woli. Na szczęście także i wykonanie - chleb, przebaczenie, ratunek - zależą od Niego.
Słowo Ojca skierowane do nas odpowiada Jego woli: dokładnie ją wyraża i wykonuje.
Nasze słowa skierowane do Niego nie mają tej mocy: mamy trudności tak z wypowiedzeniem do końca tego, czego chcemy, jak i z wykonaniem tego, co powiedzieliśmy.
Na szczęście Ojciec wie, czego chcemy: święcenia Jego imienia, przyjścia Jego królestwa i spełniania Jego woli. Na szczęście także i wykonanie - chleb, przebaczenie, ratunek - zależą od Niego.
poniedziałek, 15 lutego 2016
I tydzień Wielkiego Postu, poniedziałek
Kpł 19,1-2.11-18; Ps 19; Mt 25,31-46
Najpierw jest jak wychowujący z troską Ojciec: nie rób tego, nie rób tamtego. Ja jestem Pan i święty, też bądź taki.
A na koniec chce zobaczyć, jak pięknie Mu dzieci wyrosły, jak na podobieństwo Ojca podejmują zadania rodziców: dają jeść i pić, przyjmują, ubierają, odwiedzają, pamiętają. Widzą Ojca - w braciach i w sobie.
Najpierw jest jak wychowujący z troską Ojciec: nie rób tego, nie rób tamtego. Ja jestem Pan i święty, też bądź taki.
A na koniec chce zobaczyć, jak pięknie Mu dzieci wyrosły, jak na podobieństwo Ojca podejmują zadania rodziców: dają jeść i pić, przyjmują, ubierają, odwiedzają, pamiętają. Widzą Ojca - w braciach i w sobie.
niedziela, 22 lutego 2015
I niedziela Wielkiego Postu
Rdz 9,8-15; Ps 25; 1 P 3,18-22; Mk 1,12-15
Nie jest istotne, czy po sam horyzont tylko woda, piasek czy skały. Pustynia jest tam, gdzie człowiek sam z siebie nic nie może zrobić, jak tylko liczyć na Bożą pomoc.
Noe w czasie potopu miał tylko pamięć o Bożym poleceniu i o Jego zapowiedzi przymierza.
Jezusowi w czasie kuszenia służyli Boży posłańcy.
Bóg jednak zawsze daje więcej. Tylko On może sprawić, że wody odpływają, czas zostaje wypełniony i przybliża się Królestwo.
On już się zmiłował, okazał troskę i pomoc.
A odpowiedź? Nawracajcie się i wierzcie...
Nawrócenie zaczyna się od uznania, że nie jestem samowystarczalny. Wiara w Ewangelię - od przyjęcia, że Ten, od którego zależę, jest Dobry.
Nie jest istotne, czy po sam horyzont tylko woda, piasek czy skały. Pustynia jest tam, gdzie człowiek sam z siebie nic nie może zrobić, jak tylko liczyć na Bożą pomoc.
Noe w czasie potopu miał tylko pamięć o Bożym poleceniu i o Jego zapowiedzi przymierza.
Jezusowi w czasie kuszenia służyli Boży posłańcy.
Bóg jednak zawsze daje więcej. Tylko On może sprawić, że wody odpływają, czas zostaje wypełniony i przybliża się Królestwo.
On już się zmiłował, okazał troskę i pomoc.
A odpowiedź? Nawracajcie się i wierzcie...
Nawrócenie zaczyna się od uznania, że nie jestem samowystarczalny. Wiara w Ewangelię - od przyjęcia, że Ten, od którego zależę, jest Dobry.
sobota, 21 lutego 2015
sobota po popielcu
Iz 58,9b-14; Ps 86; Łk 5,27-32
...karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca.
Mogę się oburzać, że siedzi przy stole z grzesznikami. Z daleka tylko tyle widać.
Mogę też się przysiąść. Jezus wie, że Go potrzebuję - na pewno znajdzie dla mnie jakieś miejsce blisko Niego.
Wystarczy usiąść blisko. Wtedy można zobaczyć Jego i to, co przygotował...
...karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca.
Mogę się oburzać, że siedzi przy stole z grzesznikami. Z daleka tylko tyle widać.
Mogę też się przysiąść. Jezus wie, że Go potrzebuję - na pewno znajdzie dla mnie jakieś miejsce blisko Niego.
Wystarczy usiąść blisko. Wtedy można zobaczyć Jego i to, co przygotował...
piątek, 20 lutego 2015
piątek po popielcu
Iz 58,1-9; Ps 51; Mt 9,14-15
Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi [...], pragną bliskości Boga...
Nie trzeba szukać Oblubieńca, gdy jest blisko. Jeśli post ma być Jego szukaniem, musi być w ukryciu, przed Ojcem, który "widzi w ukryciu i odda tobie".
Chodzi przecież o bliskość.
Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi [...], pragną bliskości Boga...
Nie trzeba szukać Oblubieńca, gdy jest blisko. Jeśli post ma być Jego szukaniem, musi być w ukryciu, przed Ojcem, który "widzi w ukryciu i odda tobie".
Chodzi przecież o bliskość.
czwartek, 19 lutego 2015
czwartek po popielcu
Pwt 30,15-20; Ps 1; Łk 9,22-25
kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa…
Każdy pragnie zachować swoje życie. „Swoje”, szczególnie w jego najlepszej wersji: z dobrą rodziną, stabilizacją i ogólnym powodzeniem. Jednak niezależnie od wysiłków włożonych w zachowanie życia, każdy je kiedyś straci. Albo w jednym akcie, albo – co częstsze – w codziennym umieraniu.
Stracić je można na wiele sposobów, ale tylko jeden gwarantuje, że ta strata nie będzie marnotrawstwem. Tylko Jeden gwarantuje życie.
kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa…
Każdy pragnie zachować swoje życie. „Swoje”, szczególnie w jego najlepszej wersji: z dobrą rodziną, stabilizacją i ogólnym powodzeniem. Jednak niezależnie od wysiłków włożonych w zachowanie życia, każdy je kiedyś straci. Albo w jednym akcie, albo – co częstsze – w codziennym umieraniu.
Stracić je można na wiele sposobów, ale tylko jeden gwarantuje, że ta strata nie będzie marnotrawstwem. Tylko Jeden gwarantuje życie.
środa, 18 lutego 2015
Środa Popielcowa
Jl 2,12-18; Ps 51; 2 Kor 5,20-6,3; Mt 6,1-6.16-18
Celem nie jest ukrycie się przed ludźmi.
Ostatecznie nie chodzi nawet o modlitwę, post czy jałmużnę.
Celem jest tworzenie takiej przestrzeni, w której mogę swobodnie przebywać z Ojcem.
Celem nie jest ukrycie się przed ludźmi.
Ostatecznie nie chodzi nawet o modlitwę, post czy jałmużnę.
Celem jest tworzenie takiej przestrzeni, w której mogę swobodnie przebywać z Ojcem.
wtorek, 15 kwietnia 2014
Wielki Wtorek
Iz 49,1-6; Ps 71; J 13,21-33.36-38
Co czynisz, czyń prędzej...
Co czynisz?
W czasie tej wieczerzy, na chwilę przed tym, jak oczy wszystkich skierowały się na Judasza, zwrócone były w zupełnie inną stronę: na Jezusa, myjącego nogi wszystkim uczniom.
Wszyscy też usłyszeli, co czynić.
Jeśli więc ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie wzajemnie myć nogi. Przykład bowiem dałem wam, abyście jak ja uczyniłem wam, i wy czynili. Amen, amen, mówię wam, nie jest sługa większy od pana jego ani posłany większy od posyłającego go. Jeśli to wiecie, będziecie błogosławieni, gdy będziecie czynić to.
Co czynisz, czyń prędzej...
Co czynisz?
W czasie tej wieczerzy, na chwilę przed tym, jak oczy wszystkich skierowały się na Judasza, zwrócone były w zupełnie inną stronę: na Jezusa, myjącego nogi wszystkim uczniom.
Wszyscy też usłyszeli, co czynić.
Jeśli więc ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie wzajemnie myć nogi. Przykład bowiem dałem wam, abyście jak ja uczyniłem wam, i wy czynili. Amen, amen, mówię wam, nie jest sługa większy od pana jego ani posłany większy od posyłającego go. Jeśli to wiecie, będziecie błogosławieni, gdy będziecie czynić to.
poniedziałek, 14 kwietnia 2014
Wielki Poniedziałek
Iz 42,1-7; Ps 27; J 12,1-11
A dom napełnił się wonią olejku.
Są takie wydarzenia, których nie sposób nie zauważyć. Są takie sytuacje, obok których nie można przejść obojętnie.
Jak zareagować? Najlepiej tak, jak Jezus: zwrócić uwagę na człowieka i pozwolić mu służyć Jezusowi.
A dom napełnił się wonią olejku.
Są takie wydarzenia, których nie sposób nie zauważyć. Są takie sytuacje, obok których nie można przejść obojętnie.
Jak zareagować? Najlepiej tak, jak Jezus: zwrócić uwagę na człowieka i pozwolić mu służyć Jezusowi.
niedziela, 13 kwietnia 2014
Niedziela Palmowa
Iz 50,4-7; Ps 22; Flp 2,6-11; Mt 26,14-27,66
Między ręką a miską,
między powitaniem a pocałunkiem,
między zachodem słońca a pianiem koguta,
między "Hosanna!" a "Ukrzyżuj!",
jest czas,
żeby stawać się podobnym do Tego,
który stał się podobnym do ludzi.
Między ręką a miską,
między powitaniem a pocałunkiem,
między zachodem słońca a pianiem koguta,
między "Hosanna!" a "Ukrzyżuj!",
jest czas,
żeby stawać się podobnym do Tego,
który stał się podobnym do ludzi.
niedziela, 23 marca 2014
III tydzień Wielkiego Postu, niedziela
Wj 17,3–7; Ps 95; Rz 5,1–2.5–8; J 4,5–42
...miłość Boża rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.
Już nie trzeba się zastanawiać, czy Pan jest rzeczywiście pośrodku nas, czy nie. Jest nawet bardziej, niż "pośrodku nas". Jest w środku.
Już nie trzeba szukać właściwego miejsca, aby Mu oddać cześć. Jest w Duchu.
Już nie trzeba umierać z pragnienia. Jego miłość została rozlana. Jest w sercu.
...miłość Boża rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.
Już nie trzeba się zastanawiać, czy Pan jest rzeczywiście pośrodku nas, czy nie. Jest nawet bardziej, niż "pośrodku nas". Jest w środku.
Już nie trzeba szukać właściwego miejsca, aby Mu oddać cześć. Jest w Duchu.
Już nie trzeba umierać z pragnienia. Jego miłość została rozlana. Jest w sercu.
Subskrybuj:
Posty (Atom)