Wj 17,3–7; Ps 95; Rz 5,1–2.5–8; J 4,5–42
...miłość Boża rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.
Już nie trzeba się zastanawiać, czy Pan jest rzeczywiście pośrodku nas, czy nie. Jest nawet bardziej, niż "pośrodku nas". Jest w środku.
Już nie trzeba szukać właściwego miejsca, aby Mu oddać cześć. Jest w Duchu.
Już nie trzeba umierać z pragnienia. Jego miłość została rozlana. Jest w sercu.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rz. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 23 marca 2014
czwartek, 31 października 2013
czwartek XXX tygodnia zwykłego
Rz 8,31b-39; Ps 109; Łk 13,31-35
Bóg jest samym dawaniem. On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby wraz z Nim i nam wszystkiego nie darować?
To ludzie nie zawsze są samym przyjmowaniem.
Bóg jest samym dawaniem. On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby wraz z Nim i nam wszystkiego nie darować?
To ludzie nie zawsze są samym przyjmowaniem.
środa, 30 października 2013
środa XXX tygodnia zwykłego
Rz 8,26-30; Ps 13; Łk 13,22-30
Nie wystarczy z Nim jeść i pić, Jego nauczanie na naszych ulicach to za mało.
A jednak: przyjdą ze wszystkich stron i siądą za stołem w królestwie Bożym.
Kto zostanie tak obdarzony?
Ci, których Ojciec poznał i przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna.
Na szczęście, Duch przychodzi z pomocą naszej słabości.
Nie wystarczy z Nim jeść i pić, Jego nauczanie na naszych ulicach to za mało.
A jednak: przyjdą ze wszystkich stron i siądą za stołem w królestwie Bożym.
Kto zostanie tak obdarzony?
Ci, których Ojciec poznał i przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna.
Na szczęście, Duch przychodzi z pomocą naszej słabości.
wtorek, 29 października 2013
wtorek XXX tygodnia zwykłego
Rz 8,18-25; Ps 126; Łk 13,18-21
Wrzucając w ziemię ziarenka gorczycy, spodziewamy się, że wyrosną.
Wkładając zaczyn w mąkę, spodziewamy się, że wszystko się zakwasi.
Jeszcze nie wyrosło, jeszcze się nie zakwasiło. Ale spodziewamy się tego.
Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy.
Już posiadamy pierwsze dary Ducha […] oczekując przybrania za synów.
Ziarenka w ziemi, zaczyn w mące, dary Ducha w nas – nie pochodzą od nas samych.
Na wzrost, zakwas, przybranie za synów – nie mamy wpływu.
Jedyne, co nam zostaje, to cierpliwe wyczekiwanie.
Wrzucając w ziemię ziarenka gorczycy, spodziewamy się, że wyrosną.
Wkładając zaczyn w mąkę, spodziewamy się, że wszystko się zakwasi.
Jeszcze nie wyrosło, jeszcze się nie zakwasiło. Ale spodziewamy się tego.
Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy.
Już posiadamy pierwsze dary Ducha […] oczekując przybrania za synów.
Ziarenka w ziemi, zaczyn w mące, dary Ducha w nas – nie pochodzą od nas samych.
Na wzrost, zakwas, przybranie za synów – nie mamy wpływu.
Jedyne, co nam zostaje, to cierpliwe wyczekiwanie.
wtorek, 22 października 2013
wtorek, XXIX tydzień zwykły
Rz 5,12.15b.17-19.20b-21; Ps 40; Łk 12,35-38
Sytuacja tak oczywista, że aż banalna: życie jest trudne, wszyscy grzeszymy, trzeba pracować, co nie zawsze jest przyjemne... Nasza sytuacja jest niewesoła: zmagamy się z grzechem: własnym lub innych, męczą nas jego konsekwencje. Czasem trzeba się nieźle namęczyć, żeby zrobić coś wartościowego.
Jednak - to tylko jedna, niewielka część życia. Ten stan nie będzie trwał wiecznie. Pan nadejdzie i zakołacze. Przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi.
Wtedy dopiero poznamy życie i jego pełnię. Łaska rozlana w obfitości. Królowanie. Łaska i dar Boży spływające obficie na wszystkich. Usprawiedliwienie dające życie, obfitość łaski i daru sprawiedliwości. Życie wieczne przez Jezusa Chrystusa. Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał.
Sytuacja tak oczywista, że aż banalna: życie jest trudne, wszyscy grzeszymy, trzeba pracować, co nie zawsze jest przyjemne... Nasza sytuacja jest niewesoła: zmagamy się z grzechem: własnym lub innych, męczą nas jego konsekwencje. Czasem trzeba się nieźle namęczyć, żeby zrobić coś wartościowego.
Jednak - to tylko jedna, niewielka część życia. Ten stan nie będzie trwał wiecznie. Pan nadejdzie i zakołacze. Przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi.
Wtedy dopiero poznamy życie i jego pełnię. Łaska rozlana w obfitości. Królowanie. Łaska i dar Boży spływające obficie na wszystkich. Usprawiedliwienie dające życie, obfitość łaski i daru sprawiedliwości. Życie wieczne przez Jezusa Chrystusa. Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał.
Subskrybuj:
Posty (Atom)