uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, XII tydzień zwykły

Dz 12,1-11; Ps 34,2-3.4-5.6-7.8-9; 2 Tm 4,6-9.17-1; Mt 16,13-19

- Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego.
- Ty jesteś Piotr Opoka.

Nigdy nie znajdę odpowiedzi na to, kim jestem, jeśli najpierw nie dowiem się, kim jest dla mnie Jezus. Dopiero w Nim i przez Niego sensu nabierają moje relacje, moje plany, moja historia. Wtedy stają się nie tylko moje, ale i Jego. Nasze.
Tak, jak Piotra czy Pawła, Bóg mnie także zaprasza do tworzenia z Nim historii zbawienia.

środa XI tygodnia zwykłego

2 Krl 2,1.6-14; Ps 31; Mt 6,1-6.16-18

A Ojciec twój który widzi w ukryciu, odda tobie.
Nadejdzie dzień, w którym rozplątane zostaną wszystkie moje motywacje, intencje, zamierzenia. Każde drgnienie serca uznane za ważne. Każdy szczegół doceniony.
Patrzącym jest Ojciec, a nie kontrola skarbowa.

wtorek XI tygodnia zwykłego

2 Krn 18,25-31a.33-34; Ps 51; Mt 5,43-48

Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują
Dwie strony:
- kochać nieprzyjaciół, modlić się za prześladowców
- doświadczać miłości od tych, dla których jestem nieprzyjacielem, otrzymywać modlitwę od tych, których prześladuję.
Granica między nimi nie oddziela ludzi dobrych od złych, ale biegnie przez serce każdego.

VI niedziela wielkanocna

Dz 10,25-26.34-35.44-48; Ps 98; 1 J 4,7-10; J 15,9-17

Jak refren, jak przypomnienie, jak zapewnienie:
Umiłowani, miłość, umiłował, umiłuje, umiłowałem...

Prawdziwie, Bóg nie ma względu na osoby.
A także na czasy, rodzaje, liczby, tryby, przypadki...
On jest źródłem każdej formy miłości.

czwartek IV tygodnia wielkanocnego

Ap 11,19a; 12,1.3-6a.10ab; Ps: Jdt 13; Kol 1,12-16; J 19,25-27

On jest obrazem Boga niewidzialnego...
Jeśli chcę wiedzieć, jaki jest Bóg, muszę patrzeć na Jezusa.
Nawet, jeśli wisi na krzyżu.
A może szczególnie wtedy?

środa w oktawie Wielkanocy

Dz 3,1-10; Ps 105; Łk 24,13-35

Nie da się Go przymusić, żeby został na stałe. 

Ledwo rozpoznany - zaraz znika.

Może chodzi właśnie o to, żeby tęsknić i szukać. 

I stale wypatrywać Jego przyjścia.

Bo przecież przychodzi.

wtorek Wielkiego Tygodnia

Iz 49,1-6; Ps 71; J 13,21-33.36-38

Chwilę wcześniej uczniowie nie byli pewni, do kogo odnoszą się słowa Jezusa: "Jeden z was..."
Kogo podejrzewali o zdradę? Innych? Siebie?
Nie wiadomo.

A teraz Piotr jest pewny, że odda życie za Jezusa.
I tak też się ostatecznie stanie - mimo wszystko.

V niedziela Wielkiego Postu, rok B

Jr 31,31-34; Ps 51; Hbr 5,7-9; J 12,20-33

Chcę zobaczyć Jezusa.
I zobaczę, spokojnie. On sam przyciągnie mnie do siebie.
A że Przyciągający jest jednocześnie Ukrzyżowany?
Cóż. To część prawdy o Nim. I także tę część trzeba poznać.

piątek IV tygodnia Wielkiego Postu

Mdr 2,1a.12-22, Ps 34, J 7,1-2.10.25-30

Kto jest sprawiedliwy, a kto bezbożny? Kto czyni zło, a kto się ucieka do Pana? Kto sam szuka Jezusa, a kto patrzy, co mówią o Nim inni?
Ludzie nie dzielą się na dobrych i złych.
Granica między dobrem a złem przechodzi przez serce każdego człowieka. Łaską i pracą trzeba ją stale przesuwać, aby dobro panowało coraz bardziej.

czwartek IV tygodnia Wielkiego Postu

Wj 32,7-14; Ps 106; J 5,31-47

Jego świadectwo jest prawdziwe, wiem to. Ale wiem też, że mogę stanąć wobec niego w wolności.
Wobec Jego świadectwa mogę zachować wolność - przyjąć Go albo odrzucić.
Wszystko zależy od mojej decyzji.

środa IV tygodnia Wielkiego Postu

Iz 49,8-15; Ps 145; J 5,17-30

Przebaczenie jest bardziej fundamentalne, niż życie.
Jeśli żyjemy, to tylko dlatego, że Bóg nam przebaczył.
Skoro przebaczył, to i my - żyjemy, żeby przebaczać.
Aby inni mogli żyć.

wtorek IV tygodnia Wielkiego Postu

Ez 47,1-9.12; Ps 46; J 5,1-3a.5-16

Całe życie jest czekaniem. Na weekend, na wypłatę, na wakacje. Na kogoś lub na coś. Na dobro.

Co zrobić, żeby nie zamknąć się na swoim bólu, żeby nie zapomnieć, że będzie happy end? 

Jak nie przeoczyć Oczekiwanego?

Jedyna nadzieja w tym, że to On pierwszy mnie zauważy.

poniedziałek IV tygodnia Wielkiego Postu

2 Sm 7,4-5a.12-14a.16; Ps 19; Rz 4,13.16-18.22; Mt 1,16.18-21.24a

W Wielkim Poście usłyszeć: Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak...
W ciemności pamiętać o chwilach jasnych, o dobru, którego się doświadczyło. 
Były na pewno. I były prawdziwe.

IV niedziela Wielkiego Postu, rok B

2 Krn 36,14-16.19-23; Ps 137; Ef 2,4-10; J 3,14-21

2 Księga Kronik: Bóg ich ojców, Pan, bez wytchnienia wysyłał do nich swoich posłańców, albowiem litował się nad swym ludem i nad swym mieszkaniem.

Ewangelia Jana: Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.
Za kogo Bóg nas ma, że tak za nami łazi?
I za kogo ja się mam, jeśli się nie lituję i potępiam świat?

sobota III tygodnia Wielkiego Postu

Oz 6,1-6; Ps 51; Łk 18,9-14

Faryzeusz i celnik.
Jeśli na myśl o nich pojawia się myśl: "Jak dobrze, że nie jestem, jak faryzeusz", to znaczy, że jestem dokładnie taka, jak on: niby stoję przed Bogiem, ale jednak zasłonięta murem swoich dobrych uczynków.
Muszę zza nich wyleźć, żeby Go poznać.
Lekcja pierwsza: przebacza grzesznikom. Nawet takim, jak ja.

piątek III tygodnia Wielkiego Postu

Oz 14,2-10; Ps 81; Mk 12,28b-34

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu...

Bo czasem trzeba po prostu ze sobą posiedzieć. 

Nie mieć siły mówić. Zasnąć.

A po przebudzeniu wiedzieć, że czuwa.

czwartek III tygodnia Wielkiego Postu

Jr 7,23-28; Ps 95; Łk 11,14-23

Gdy odwracam się do Niego plecami, już nie widzę, jaki jest.
Nie widzę, że posyła nieustannie proroków.
Nie widzę, jaką drogę mi pokazuje.
Nie widzę, czy to On mówi.
Nie umiem więc rozpoznać, czy to Jego głos.

Pokazać Mu swoją twarz - bez masek.

środa III tygodnia Wielkiego Postu

Pwt 4,1.5-9; Ps 147; Mt 5,17-19

Daje ziemię.
Błogosławi.
Przyszedł.

Jest blisko. Trzeba tylko się przełamać i zagadać do Niego.

wtorek III tygodnia Wielkiego Postu

Dn 3,25.34-43; Ps 25; Mt 18,21-35

77 razy.
77 razy - czyli ciągle będzie ktoś, kto będzie mi coś winien.
77 razy - czyli nie mogę oczekiwać, że moje przebaczenie zmieni czyjeś zachowanie.
77 razy - czyli także dla mnie jest nadzieja, że znów zostanie mi przebaczone.

poniedziałek III tygodnia Wielkiego Postu

2 Krl 5,1-15a; Ps 42; Łk 4,24-30

Niewiele znacząca służąca.
Niewiele znaczący gest.
Wystarczy.
Jeśli takie drobiazgi mają dla Boga znaczenie, to co dopiero moje życie?