XXX niedziela zwykła

Jr 31, 7-9; Ps 126; Hbr 5,1-6; Mk 10, 46-52

...niewidomy żebrak Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze... słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: "Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną". [...] zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się i przyszedł do Jezusa [...] Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą.

Jak wielu rzeczy trzeba nie widzieć, aby zauważyć Jezusa?
Jak wiele trzeba zostawić za sobą, aby pójść do Niego?
Dopiero przy Nim można zobaczyć wszystko.
Dopiero wtedy można wyruszyć, mając Go przed sobą.

piątek XXIII tygodnia zwykłego, święto Podwyższenia Krzyża

Lb 21,4b-9; Ps 78; Flp 2,6-11; J 3,13-17

... każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu
... aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne
Nawrócenie zmienia sposób patrzenia.
Nawet w tym, co było powodem cierpienia i śmierci, można zobaczyć znak darowanego raz jeszcze życia.
Patrzeć z wiarą to pozwolić Synowi stać w centrum życia.

XIX niedziela zwykła

1 Krl 19,4-8; Ps 34; Ef 4,30-5,2; J 6,41-51 

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata.

Najpierw podpłomyk, dzban z wodą.

Ostatecznie: chleb życia.
Podstawa diety
od Ojca dla dzieci
aby rosły zdrowo
i miały życie.

sobota XVIII tygodnia zwykłego

Ha 1,12-2,4; Ps 9; Mt 17,14-20

Być uczniem Jezusa to tak bardzo Go poznać, żeby aż stać się do Niego podobnym.
Nie po to, żeby Go zastąpić, ale po to, żeby On mógł żyć we mnie.

piątek XVIII tygodnia zwykłego

2 Kor 9,6-10; Ps 112; J 12,24-26 

...gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa
Sługa i Pan?
Zamiast jedzenia w kuchni i w pośpiechu - wspólne posiłki.
Zamiast pogardy i wywyższania - miłość.

Zamiast niewolnictwa - oddanie życia.

Zamiast samotności i opuszczenia - wspólnota z Ojcem, Synem i Duchem.

święto Przemienienia Pańskiego

Dn 7,9-10.13-14; Ps 97; 2 P 1,16-19; Mk 9,2-10 

Tam został przemieniony wobec nich...

To nie show ani pokaz skuteczności Vanisha.

Przemienienie Jezusa ma przemieniać tych, do których jest skierowane.

W dobrym patrzeniu jest źródło dobrego mówienia.

sobota XVII tygodnia zwykłego

Jr 26,11-16.24; Ps 69; Mt 14,1-12

Bezpośrednie relacje Heroda - z Herodiadą, z jej córką, z Janem Chrzcicielem, z ludem, z współbiesiadnikami - nie dotyczą tylko ich samych, ale wpływają na wszystko inne. Przez to Herod nie rozpoznaje Jezusa.
To nie jest argument przeciwko więziom. 
To wołanie o wolność wewnątrz każdej relacji.

piątek XVII tygodnia zwykłego

Jr 26,1-9; Ps 69; Mt 13,54-58

Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony.
Boli brak akceptacji od najbliższych.
Boli, gdy bliscy skupiają się na kwestiach mało istotnych, a pomijają to, co dla mnie najważniejsze.
Boli, gdy nie chcą mnie poznać, choć daję im to, co mam najlepszego.

Jedynie przebaczenie jest w stanie zatrzymać fale bólu.
Bo i ojczyzna, i dom - mimo wszystko - wciąż pozostają moje.

czwartek XVII tygodnia zwykłego

Jr 18,1-6; Ps 146; Mt 13,47-53

Dobre i złe ryby w jednej sieci.
Stare i nowe rzeczy w jednym skarbcu.
Ważne jest to "w jednym". Nie do mnie należy ocena.
Glinę można dowolnie wyrabiać.
Dopóki Garncarz nie skończy pracy, wszystko może się zmienić.

środa XVII tygodnia zwykłego

Jr 15,10.16-21; Ps 59; Mt 13,44-46 

Można poświęcić życie na poszukiwania i ostatecznie osiągnąć zamierzony cel. 

Można też znaleźć przypadkiem, niespodziewanie. 

To nie jest istotne.
Ważne jest to, co później: decyzja, aby wszystko, co mam, zamienić na jeden skarb. 
Królestwo jest tego warte.

wtorek XVII tygodnia zwykłego

Jr 14,17-22; Ps 79; Mt 13,36-43

Mam nadzieję na sąd.
Wtedy to, co dobre i złe we mnie, zostanie dobrze rozdzielone.
Wtedy będę naprawdę sobą, bo będę u Ojca.

poniedziałek XVII tygodnia zwykłego

Jr 13,1-11; Pwt 32; Mt 13,31-35

Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach.
Rzucone przez telefon w zatłoczonym busie: "Już wracam, wyjdziesz po mnie?".
Ukradkowy pocałunek.
Wspólnie niesiona ciężka torba.
Jednakowe spojrzenie u przyjaciół.
Zapewnienie o modlitwie.
Dziecko z pluszowym misiem siedzące na kolanach mamy.
SMS z pozdrowieniami.
Odkrycie, że jesteśmy stworzeni do kochania.
W tych wszystkich drobiazgach mieszka Miłość.
Z nich jest budowane Królestwo.

czwartek XIII tygodnia zwykłego

Am 7,10-17; Ps 19; Mt 9,1-8

On wstał i poszedł do domu. A tłumy ogarnął lęk na ten widok i wielbiły Boga, który takiej mocy udzielił ludziom.
Uczeni w Piśmie uznają odpuszczenie grzechów za bluźnierstwo.
Człowiek, któremu właśnie zostały odpuszczone grzechy i który został uzdrowiony, wstaje i idzie do domu. Tak zwyczajnie, jakby robił to codziennie.
Tłum, który był tego świadkiem, boi się i wielbi Boga dającego Jego moc ludziom.
Jak blisko mojego życia musi być Jezus, żebym Go rozpoznała?

uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, XII tydzień zwykły

Dz 12,1-11; Ps 34,2-3.4-5.6-7.8-9; 2 Tm 4,6-9.17-1; Mt 16,13-19

- Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego.
- Ty jesteś Piotr Opoka.

Nigdy nie znajdę odpowiedzi na to, kim jestem, jeśli najpierw nie dowiem się, kim jest dla mnie Jezus. Dopiero w Nim i przez Niego sensu nabierają moje relacje, moje plany, moja historia. Wtedy stają się nie tylko moje, ale i Jego. Nasze.
Tak, jak Piotra czy Pawła, Bóg mnie także zaprasza do tworzenia z Nim historii zbawienia.

środa XI tygodnia zwykłego

2 Krl 2,1.6-14; Ps 31; Mt 6,1-6.16-18

A Ojciec twój który widzi w ukryciu, odda tobie.
Nadejdzie dzień, w którym rozplątane zostaną wszystkie moje motywacje, intencje, zamierzenia. Każde drgnienie serca uznane za ważne. Każdy szczegół doceniony.
Patrzącym jest Ojciec, a nie kontrola skarbowa.

wtorek XI tygodnia zwykłego

2 Krn 18,25-31a.33-34; Ps 51; Mt 5,43-48

Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują
Dwie strony:
- kochać nieprzyjaciół, modlić się za prześladowców
- doświadczać miłości od tych, dla których jestem nieprzyjacielem, otrzymywać modlitwę od tych, których prześladuję.
Granica między nimi nie oddziela ludzi dobrych od złych, ale biegnie przez serce każdego.

VI niedziela wielkanocna

Dz 10,25-26.34-35.44-48; Ps 98; 1 J 4,7-10; J 15,9-17

Jak refren, jak przypomnienie, jak zapewnienie:
Umiłowani, miłość, umiłował, umiłuje, umiłowałem...

Prawdziwie, Bóg nie ma względu na osoby.
A także na czasy, rodzaje, liczby, tryby, przypadki...
On jest źródłem każdej formy miłości.

czwartek IV tygodnia wielkanocnego

Ap 11,19a; 12,1.3-6a.10ab; Ps: Jdt 13; Kol 1,12-16; J 19,25-27

On jest obrazem Boga niewidzialnego...
Jeśli chcę wiedzieć, jaki jest Bóg, muszę patrzeć na Jezusa.
Nawet, jeśli wisi na krzyżu.
A może szczególnie wtedy?

środa w oktawie Wielkanocy

Dz 3,1-10; Ps 105; Łk 24,13-35

Nie da się Go przymusić, żeby został na stałe. 

Ledwo rozpoznany - zaraz znika.

Może chodzi właśnie o to, żeby tęsknić i szukać. 

I stale wypatrywać Jego przyjścia.

Bo przecież przychodzi.

wtorek Wielkiego Tygodnia

Iz 49,1-6; Ps 71; J 13,21-33.36-38

Chwilę wcześniej uczniowie nie byli pewni, do kogo odnoszą się słowa Jezusa: "Jeden z was..."
Kogo podejrzewali o zdradę? Innych? Siebie?
Nie wiadomo.

A teraz Piotr jest pewny, że odda życie za Jezusa.
I tak też się ostatecznie stanie - mimo wszystko.